आता नाही तर केंव्हा - एका मनातल्या गावाची कथा

  संध्याकाळी पडून गेलेला तुफान पाऊस , शेतात वाफ असेल कि नाही हि चिंता पण पेरायचा उत्साह अगदी लहान मुलासारखा. चलो - निकलो , व्होयो काई , कर अभी व्होयो नही थामारो ? काई थंडो मान्डो है थामारो. चला निघा , झाले का तुमचे ? अजून झाले नाही ! अरे कसले निवांत राव ? अरे आटोप राजा लवकर जीव जातोय माझा इथे , सगळे पेरणे व्हायला पाहिजे. पेरण्यासाठी आणि प्रोजेक्ट म्यानेजमेंट च्या परीक्षेला सारखाच अलर्ट पण लागतो. दलींदर लोकांचा तो विषय नाही त्यांनी तिकडे फिरकूही नये. बीजाचे रोपण हा पूजेचा विषय असतो , सारख्या लयीत , सारख्या तालासुरात , बैलांचे चालणे , पामरीचा वेग मागच्या पास धरनार्याचा वेग , चाड्ड्यावरची मुठ , माउलीचा वेग , मागे बैल हाणनार्याचा वेग सगळे कसे एक अद्वैत झालेले असते. सगळे बसतील पण त्यांना उसंत नाही , शेतकऱ्याला भरून येणारे आभाळ दिसते , त्याचा जीव कासावीस होतो , सगळे आज एकाच दिवशी पार पडलेत तर माझे पिक समान येयील. मोठ्या शेतकऱ्याला तर दुप्पट टेन्शन , पाऊस आला तर , काम अपूर्ण राहिले तर ? कितीतरी मजूर लावलेले असतात , त्यांची मजुरी वाया नको जायला. बिजवाई , मटेरेल भिजले तर ? पाणी आणून ठ...